خیلی درد آوره کسی که دوستش داری بشنوی اونم وقت چندانی نمونده که بره ...

خیلی زجر آوره که با خاطراتش بخوای زندگی کنی...

یه وقتائی بود که باران و دوس داشتم ، همیشه می خواستم زیر  باران  خیس شم...

اما دیگه از بارانم نفرت دارم، آره از باران متنفرم...

ای خدا غم رو آفریدی که دلهارو به هم نزدیک کنی...

اما این غم آدمارو از خودشون دور میکنه...

ای خدای صبوره من ،کاش منم یه جرعه از صبره تورو داشتم...

کاش...

   قطره آب از آسمان پایین آمد ، ناگهان دید که در دریا است و پیش بقیه ی قطره های دریا ، زندگی میکند و دید که شور شده است او میخواست به بالا برود تا به خورشید بگوید که مرا با بقیه ، ابر کن اما نمی توانست به بالا برود  و حرفش را به خورشید بگوید . قطره ی آب وقتی میخواست فکر کند یک جا می نشست و دستش را به چانه میزد  و فکر می کرد او همین کار را هم کرد و پس از چند دقیقه با فریاد بلندی گفت : فهمیدم .

او پیش آقای نهنگ رفت و گفت : لطفا مرا بخورید و با سوراخ بالای سرتان به بالا پرتاب کنید . نهنگ گفت : نه من این کار را نمی کنم حتی اگر صد ماهی هم به من بدهی. با کلمه ی ماهی جرقه ای در ذهن ِ قطره آب زد با خود اندیشید که باید وقتی نهنگ میخواهد ماهی بگیرد من هم بین ماهی ها بروم تا نهنگ بدون اینکه بخواهد من را  در دهان خود برده و آب اضافی را همراه با خودم بالا بریزد . پس قطره بین ماهیی ها رفت و وقتی که نهنگ خواست ماهی ها را بگیرد او هم در دهان بزرگ نهنگ رفت و سپس نهنگ پس از خوردن ماهی ها آب های اضافی را از طریق سواراخ خیلی بزرگ بالای سرش بالا ریخت و قطره آب هم با بقیه به بالا رفت ، در همان موقع چشم قطره آب به خورشید افتاد و از او تقاضا کرد که او را تبدیل به ابر کند ، خورشید گفت : امروز زیاد ابر درست کرده ام و حالا باید غروب کنم . فردا وقتی که طلوع کردم تو همین جا به سطح آب بیا تا تو را ابر کنم . قطره آب هم پذیرفت و صبح اول وقت که خورشید طلوع کرد به سطح آب آمد و خورشید او را با چندین قطره دیگر ، ابر کرد . و ابر به هوا رفت . بعد از چند روز قطره آب از اینکه همش بالا بود و منتظر روزی بود که ابر سنگین شود و  باران بریزد و به دریا بیفتد نگران بود .

ولی از اینکه دیگر شور نیست ، خوشحال بود . پس دوباره نشست و دستش را زیر چانه اش زد و فکر کرد و فکر کرد و فکر کرد تا به نتیجه رسید .

رفت پیش باد و از او خواهش کرد که او را به یک جای دیگر ببرد ولی باد حرف او را قبول نکرد و باز هم قطره آب ناراحت و غمگین نشست و فکر کرد و با خود گفت : بهتر است از خورشید در خواست کنم که به باد بگوید من را فوت کند و به جای دیگر منتقل کند پس رفت پیش خورشید .

به او گفت : خواهشی داشتم میتوانید به باد بگویید مرا به جایی دیگر ببرد ؟

باد از تو حرف شنوی دارد مثلا دوست ِ چندین ساله هم هستید .

خورشید گفت : باشه ، قبول میکنم .

خورشید پیش باد رفت و حرف های قطره آب را به او گفت .

باد هم گفت چون تو دوست چندین ساله من هستی قبول میکنم . سپس باد قطره ی آب را از دریا ، کوه ، جنگل و صحرا گذراند تا به شهر رسید .

باد از قطره آب خداحافظی کرد و قطره ی آب هم از او تشکر کرد .

باد از آنجا دور شد .

هنگامی که قطره آب مشغول ِ تماشا کردن شهر بود ناگهان ابرها سنگین شدند و شروع به باریدن کردند . و قطره آب در فاضلاب افتاد .

او دوست نداشت آنجا باشد زیرا آنجا  کثیف و پر از لجن بود . او چند روزی تحمل کرد و بعد اداره آب و فاضلاب او و هزاران قطره دیگر را تصفیه کرد او خوشحال بود . چون نه در حرکت بود ، نه شور بود و نه کثیف و از حیوانات خودخواهی مانند نهنگ هم دور بود . او به  نحوه زندگی که داشت بسیار راضی بود که حتی بعضی موقع آنقدر مغرور می شد که از خودش افسانه ها می ساخت و برای بقیه قطره ها آن ها را می گفت .

قطره ها هم از افسانه های او خوششان آمده بود و آوازه ی قطره ی آب به دریا و چشمه ، رود و ... رسیده بود .

حالا او با افسانه تعریف کردن سرگرمی خوبی پیدا کرده بود و معروف ترین قطره ی جهان بود . او دیگر به هدفش رسیده بود .

و دنیا نمایشی بود برای برای حضور من ،حضور تو،حضور دیگری

گمان می کردم بازنده ی این بازی منم ، اما نه ، زیرا هر چه بود با تمام صداقت و

صمیمیتم در این صحنه ایفای نقش نمودم.

اما تو با هر چه دروغ ،با هر چه ریا با فریب من ،او ،دیگری و فریب خودت صحنه پرداز

این بازی بودی .

اگر گناهی ،خیانتی و متعاقب آن ستمی مرتکب شدم منکر آن نیستم و می دانم هر

چه کردم برای صداقتم ،عشقم به یکنفر ...انجام دادم و حداقل با تو و با خودم صادق

بودم. 

اما تو هیچ گاه در طول زندگی ات نتوانستی نه تنها با یکنفر بلکه با خودت هم صداقت

داشته باشی و زندگی ات پر از دروغهایی ست که هر روز پرده ی این نمایش را با آن

کنار می زنی .

اینها را کسی می نویسد که دیگر نه نامی دارد و نه جسمی و اینک انباشته از

قطعاتی ست که به دست عروسک گردان این خیمه شب بازی می گردد.

چشمهایم فقط برای دیدن لحظه هایی ست که در این حلقه به عقب بر می گردد و

اشکها و لبخندها را نظاره گر می شود و می گرید و می گرید و می گرید.....

پدر در حال رد شدن از کنار اتاق خواب پسرش بود، با تعجب دید که تخت خواب کاملاً مرتب و همه چیز جمع و جور شده. یک پاکت هم به روی بالش گذاشته شده و روش نوشته بود «پدر». پدر با بدترین پیش داوری های ذهنی پاکت رو باز کرد و با دستان لرزان نامه رو خوند:

 سر کلاس ادبيات معلم گفت :

 فعل رفتن رو صرف کن :

رفتم ... رفتي ... رفت...

ساکت مي شوم، مي خندم،

 ولي خنده ام تلخ مي شود.

 استاد داد مي زند :

 خوب بعد؟ ادامه بده .

 و من مي گويم :

 رفت ...رفت ...رفت. رفت

و دلم شکست...غم رو دلم نشست...رفت شاديم بمرد...

شور از دلم ببرد .

رفت...رفت...رفت

و من مي خندم و

 مي گويم : خنده تلخ من از گريه غم انگيزتر است...

کارم از گريه گذشته است به آن مي خندم

 هر کی دلتو شکست صداشو در نیار یه روز دلش می شکنه صداش در میاد

 قانون عشق: يك پسر با يك نگاه از يك دختر خوشش مياد ...

و عشق از طرف اون شروع ميشه ...

 تا جايي كه زندگيش رو پاي عشقش ميذاره ...

اما دختر باور نميكنه ...

چون يك چيزهايي ديده و شنديده ...

 تا دختر مياد پسر رو باور كنه ،

 پسر دلسرد و خسته ميشه ...

 ميره با يكي ديگه ...

بعد كه دختر تازه تونسته پسر رو باور كنه ميره طرفش ...

اما پسر رو با يكي ديگه ميبينه ...

اينجاست كه ميگه: حدسم درست بود

خدا جون

 وقتی منو نقاشی می کردی

 زیبا نقاشی کردی

 ممنون سالم نقاشیم کردی ؛

 ممنون ولی آخه چرا خدا جون

 تنها نقاشیم کردی؟